Preloader image
 
RECOVER
486
page-template-default,page,page-id-486,simplicity-core-1.0.3,simplicity-theme-ver-2.0.3,ajax_fade,page_not_loaded,smooth_scroll

RECOVER

RECOVER Odzyskuje zbiory po uszkodzeniu sektorów

TYP: ZEWNĘTRZNY

POSTAĆ:
RECOVER [dysk:][ścieżka]nazwa-pliku[.roz] lub
RECOVER dysk:

ZNACZENIE:
Odzyskuje pliki, określone przez nazwę dysku, numer ścieżki i nazwę pliku z dysku, który ma uszkodzone sektory. Dane ze złych sektorów są tracone. Jeśli zniszczeniu ulegnie katalog, można odzyskać wszystkie jego pliki (przykład drugi poniżej). Pliki tekstowe mogą wymagać edycji w celu usunięcia niepotrzebnych danych. Użycie komendy RECOVER jedynie z symbolem dysku spowoduje odtworzenie wszystkich plików z tego dysku. Jeśli zostaną użyte znaki uogólniające (* i ?), będzie odzyskany tylko pierwszy plik o żądanej nazwie.

UWAGA:
Komenda ta jest niebezpieczna, gdyż uszkadza strukturę katalogów na dysku, gdy użyjesz jej w stosunku do całego dysku. Lepiej jest odzyskiwać zbiory kolejno, poprzez górną postać komendy. Zbiory z katalogu głównego nie ulegną wówczas uszkodzeniu. Jednak o wiele lepiej jest użyć programu Disk Doctor z pakietu programów NORTON UTILITIES. Jeśli jednak użyłeś komendy RECOVER, to pomoże Ci w całkowitym uporządkowaniu tej sprawy program DiskTools z tego samego pakietu.

PRZYKŁADY:
RECOVER A:ABC.DAT
Plik o nazwie ABC.DAT z dysku A będzie odczytywany sektor po sektorze, z pominięciem sektorów uszkodzonych. Plik wynikowy będzie mieć taką samą nazwę jak przed rekonstrukcją. Dane z sektorów uszkodzonych są tracone.

RECOVER B:
Zostanie odtworzona zawartość całego dysku. W nowo utworzonym katalogu nazwy plików będą mieć postać FILEnnnn.REC, gdzie ‚nnnn’ oznacza kolejne numery od 0001 wzwyż. Pozwoli to na analizę i zmianę nazw plików. Takie użycie komendy RECOVER jest możliwe tylko w przypadku, gdy katalog dysku nie może być odczytany. Wówczas WSZYSTKIE pliki w katalogu, będą miały nazwy o postaci przedstawionej powyżej.

UWAGA:
Komenda ta usunie wszystkie katalogi jakie tylko znajdują się na tym dysku wraz ze zbiorami znajdującymi się w nich, nawet jeśli atrybuty zbiorów były np. Read Only. Usunięta zostanie także etykieta dysku. Wszystko to jest zamieniane na zestaw zbiorów o nazwie FILExxxx.REC umieszczanych w katalogu głównym tego dysku. Wykorzystując to, łatwo napisać makro, kasujące szybko dowolną zawartość dowolnej dyskietki, np. dla dysku B:

@echo Nacisnij cokolwiek dla dysku B: …
@echo y | recover b:
@del b:\file.